Af en toe x85x85

Heb ik me net heel druk gemaakt tijdens de geschiedenis lessen om uit te leggen wat het was dat vroeger de mannen heel anders over vrouwen dachten en hoe goed het was dat diverse vrouwen voor hun rechten opkwamen x85x85x85 komen de meisjes met een voorstel om met toneel een muziekstukje op te voeren :

x93Ik heb een lekker wijfx94 !

Ach, gezien de overdrijving (?) in de tekst, ook wel weer grappigx85x85x85..

geloof ik .

Enfin, morgen is de uitvoering x85x85x85x85met de ouders er bij !

Een van mijn favoriete hulpmiddelen om kinderen hun eigen gedrag te laten inzien is x93spiegelenx94. Ik heb daar uitstekende ervaringen mee.

Maar kinderen zijn tegenwoordig zo x93openx94/ x93vrijx94 , dat ze (gelukkig) mij ook wel eens een spiegel voorhouden.

Zo had ik 2 jaar geleden een groep 6, die toch wel veel energie vrat. Zowel door gedrag als door de manier van werken. Dat noopte mij er ooit toe, om ze van een bepaalde werkwijze te overtuigen door te zeggen dat ik al 33 jaar ervaring had en ik dus wel wist waarover ik praatte.

Op een gegeven moment werd dat een soort x93running gagx94, in ieder geval voor mij.

Deze kinderen gingen dit schooljaar naar de parallel groep 8.

Nu hebben we de gewoonte op onze school dat de kinderen vooraf kennis maken met de nieuwe leerkracht. Zo ook nu dus.

Nadat de leerkracht het een en ander verteld had over zichzelf, vroeg hij of de kinderen nog iets te vragen hadden.

Ja, of hij ook iedere keer ging vertellen hoeveel jaar ervaring hij had ! Uiteraard wisten ze wel dat deze vraag bij mij terug zou komen.

Een prachtig voorbeeld van humor en een spiegel. En ondanks dat ze nog steeds erg veel energie vreten door hun gedrag, heb ik, door ook de humor te kunnen blijven behouden, nog steeds een erg goed contact met ze.

Het is een vreemd jaar tot nu toe. Moest ik zelf al na een week geopereerd worden en maakte ik een x93valse startx94, de kinderen schijnen het over te nemen met allerlei dingen. In de 10 weken sinds de start van dit schooljaar hebben we al iemand, die gevallen is en een zware hersenschudding opliep (hoewel hij na een of twee dagen alweer op school was), een ander, die op de vernieuwde skatebaan viel en een gat in haar hoofd had, tot gisteren weer een jongen, die tijdens de warming up van zijn schermklas x93out of the bluex94 een bot(je)  in zijn voet brak en nu dus 4 weken met zx92n voet in het gips en met krukken rond moet lopen.

Ik dank wie dan ook dat dit niet tijdens een van de gymlessen is gebeurd, want dan heb je weer een vreselijke toestand met papieren, die ingevuld moeten worden. (Hoe is het gebeurd, hoe denk je het de volgende keer te voorkomen e.d.).

Ondertussen vragen we ons wel af wie de volgende is en wat hem of haar zal overkomen. Nog even en we kunnen misschien gaan poolen. (als iemand nog een Excel programmaatje heeft x85x85  J )

Op de maandag mogen de kinderen x93vrijx94 vertellen. Nu ik weer groep 8 heb, stel ik daar toch wat x93eisenx94 aan. Ik vind nl dat het verhaal wel iets bijzonders moet hebben, iets dat niet iedere week gebeurt.

Ach, je weet wel hoe dat gaat. Het eerste verhaal voldoet nog aan die voorwaarde, maar voordat je er erg in hebt, zakt het toch weer naar een wat meer bedenkelijk niveau.

Enfin, maandag j.l. , kwam een verhaal op gang van een leerling, die met zx92n ouders naar een safaripark was geweest. Hij vertelde, dat op een gegeven moment er een struisvogel voor de auto was gaan staan. x93Hij keek vriendelijkx94 werd er nog aan toegevoegd.

Omdat ik het gedrag van struisvogels ken, onderbrak ik hem op dit punt en vroeg of het niet een verhaal over x93struikvogelsx94 werd. Op dat punt begreep hij dat niet, ontkende dus en vertelde verder. Nadat ze met de auto gestopt waren, kwamen er plotseling nog twee struisvogels te voorschijn, die bepaald niet vriendelijk keken en aan de auto begonnen te pikken. Aan de zijspiegels, aan de antenne en aan alle uitstekende delen.

Toen ik concludeerde dat het dus toch x93struikvogelsx94  waren geweest, viel bij een aantal kinderen het spreekwoordelijke kwartje.

Survival of the fittest !

Een drukke week. Morgen hebben we de 10 minuten gesprekken en dus moesten maandag de ingeleverde strookjes bekeken worden. Wij proberen nog ouderwets handmatig (en daardoor zo veel mogelijk rekening houdend met wensen van ouders en of er broertjes, dan wel zusjes in het spel zijn) de tijden in te delen. Een groot  plezier/probleem* (*doorhalen wat niet van toepassing is). Meestal is het bij de collegax92s of het xe9xe9n of het ander. Het is dan ook teambevorderend of juist niet.

Gelukkig hebben we, zo lang als ik op deze school werk (en dat is al heeeeeeeeeeeeeel lang), altijd de zaken gezellig kunnen regelen. Heel af en toe ging er wel eens iets niet geheel goed, maar die keren zijn op de vingers van een houthakker te tellen.

Mocht het in de toekomst toch een keer fout (dreigen te) gaan, heb ik wellicht de oplossing. Gevonden in de krant !

Vandaag een voorbeeld van het verschil tussen een methodeles en een les, die aansluit bij de belevingswereld van de kinderen.

Over 2 weken hebben we een toneelochtend. Als voorstel had ik een Engels liedje uit de methode. De kinderen waren er al mee akkoord gegaan, maar vanmorgen kwam er iemand met een ander voorstel. Oxf3k een Engels liedje, maar volgens hem leuker. Ik vroeg hem welke dat dan was en hij kwam met x93The wallx94 van Pink Floyd. Tja, waar het precies over ging wist hij ook niet, maar er kwam iets in voor dat de leerkrachten de kinderen met rust moesten laten. Ik heb x91m toen uitgelegd wat daar ongeveer mee bedoeld was en dat het belangrijk was om, als je volwassen bent, toch nog het kind in je zelf te bewaren.

Ouders en onderwijzers proberen je te voor te bereiden op die volwassenheid en dus laten ze je allerlei "verantwoordelijke" dingen doen. Dat is hun x93taakx94.

Later op de dag kwamen we er op dat ze heel veel moesten WETEN ! Bijvoorbeeld hoe je een persoonsvorm vindt, wat een persoonlijk voornaamwoord is, hoe je een inhoud uitrekent. Noem maar op. Dat betekent dat je die die dingen moet LEREN !

Een leerling vertelde ze dat ze zox92n hekel had aan huiswerk.

Wat moest ik nu ? Ik legde uit dat huiswerk wel belangrijk is om dingen te LEREN, anders kun je ze ook niet WETEN. Maar leuk ? Nee, dat is wat anders. Er zijn veel leukere dingen.

Maar ja, je wilt wel naar een HAVO of VWO en daar verwachten ze toch echt dat je bepaalde KENNIS hebt.

Vandaar dat het belangrijk is om dingen op een zo aangenaam mogelijke manier te leren. En dat dat voor ieder verschillend is. Een quiz, een spel, samenvattingen maken, tekenen x85noem maar op. En zo praatte ik op ze in.

x93Teachers, leave them kids alone x93, heeft toch best wel wat.

Humor (of niet) : De eerste sociale wet was het kinderwetje van Van Houten. Kinderen tot 12 mochten niet meer werken. Maar ja, wat dan ? Dan werden het toch x93hangjongerenx94. We moesten ze dus opvangen in een soort x93strafgevangenkampx94. Maar ja, dat is zox92n rot woord. Weet je wat ? We noemen het

SCHOOL 

Je hebt van die dagen ! (Alhoewel mijn collegax92s "klagen" dat het bij mij al de gehele week is !)

Ik heb dit jaar weer een stagiaire. Het is een lief meisje met net iets te weinig zelfvertrouwen. En dus probeert ze haar lessen zo goed mogelijk voor te bereiden en zo veel mogelijk te voldoen aan de punten, die ik met haar besproken heb.

En dus waren haar lessen vandaag weer goed verzorgd en probeerde ze netjes binnen de gestelde grenzen te blijven.

Haar geschiedenisles ging o.a. over de opkomst van de vrouwenbeweging. Aan het einde van de les probeerde ze nog een discussietje van de grond te krijgen, maar de kinderen x93speelden niet meex94.

Nadat ze aan het werk waren gezet x96 een affiche maken voor het socialisme/liberalisme/feminisme x96 viel het me op dat er toch een lichte discussie gaande was binnen een groepje. Uiteraard speelde ik daar op in en binnen de kortste keren was er een levendige discussie op gang, doorspekt met veel humor. (Is er ook wel het onderwerp voor. Toch ?)

Daarna volgde mijn Engelse les. Daar werd het alfabet geleerd met behulp van een lied. Gezien het niveau besloot ik, na een paar keer voorspelen vanaf de cd, dat een deel door de meisjes, een deel door de jongens en het refrein door mijn stagiaire, mijn duo-partner en een oud leerling, die toevallig aan was komen waaien, gezongen moest worden. Groot x93succesx94 natuurlijk. Vooral toen ook ik door de kinderen gedwongen werd een solo te doen.

Gepaard met de moonwalk en meer Michael Jackson bewegingen (ahem) natuurlijk gegarandeerd succes. Toen ook nog een jongen headbang bewegingen ging maken en de meisjes dat niet durfden, was het allemaal niet meer te houden. Ik heb nog net niet toegegeven om te gaan stage-diven, hoewel iedereen al klaar stond !

Ik wou dat ik gedachten kon lezen, want ik was toch wel heel benieuwd wat mijn stagiaire dacht. Enfin, ze hoeft niet meer zenuwachtig te zijn over haar lessen !

O ja, dat ik ook nog de parallelklas opgesloten had in de computerruimte, omdat ze mij vanmorgen in hun lokaal gegijzeld hadden, zal ik maar niet vertellen.

Na een hele tijd probeer ik toch de draad van het webloggen weer op te pakken. Een reminder: ik werk in het onderwijs en vertel over de gebeurtenissen in mijn groep en op onze school. Ik gebruik geen namen. En hoewel ik de waarheid spreek zal ik het af en toe wat zwart-witter neer zetten om de gedachten op gang te houden.

Een nieuw begin dus. Dat gold ook voor een van mijn collega’s die net is bevallen van een zoon. Ze stuurde de collega’s een paar foto’s. Aangezien ik af en toe ook mijn vrouwelijke kanten de boventoon laat voeren, leek het me wel leuk de foto’s aan de kinderen te laten zien. Leve het digibord !

Gelukkig had ik ze wel eerst zelf bekeken. Van de 5 foto’s konden er 3 zeker geshowd worden. De 4e begreep ik niet, maar de 5e ……..Laat ik het zo zeggen : de baby was nog niet erg lang op deze wereld toen de foto gemaakt werd en zat nog wat (te) ruim in zx92n vel.

Ik vroeg aan de kinderen of ze zich konden voorstellen er ooit ook zo uitgezien te hebben. En het voordeel : hoe ze er nu ook zagen, het kon alleen maar beter zijn.

Ja, ik weet het, aan de grens, maar aan het lachen te horen, was niemand gekwetst.

Nu nog hopen, dat de moeder dit niet leest. J 

Na een afwezigheid van bijna twee jaar had ik besloten om te proberen de pen weer op te pakken aan het begin van het nieuwe schooljaar. Niet dat ik dit jaar niets te schrijven zou hebben gehad, maar dit is privxe9 een nogal enerverend jaar geweest.Dat ik nu toch al schrijf heeft te maken met het feit dat ik wat gevoelens van me af moet zetten.Deze week had ik door het opsparen van ADV en BAPO uren – en door de medewerking van mijn vervangster en directeur – de kans 4x een gehele week verlof op te nemen. Toen ik vanavond thuis kwam van een bezoek aan een verre broer, zat er een mailtje van mijn collega in mijn postvak : het bestuur had maar even besloten dat er een webbeheer cursus op woensdagmiddag van 13.30 – 17.00 uur moest worden gehouden op onze school. Nu is dat op zich niet zo erg, ware het niet dat wij vorige week, in enige onmin met iemand van het bureau dat de cursus gaat geven, hadden afgesproken dat wij die cursus op een later tijdstip zouden volgen, daar “wij er nog niet aan waren” (niet onze woorden).Zoals ik al schreef “in enige onmin” en dat is mild uitgedrukt, daar de mevrouw, die ons vorige week bezocht, ons dreigde het gesprek te stoppen als wij ” zo cynisch bleven reageren”.Cynisch ? Misschien ! Niet meteen “ja en amen” zeggen, omdat een webbuilding bedrijf met oneigenlijke argumenten kwam : schuldig ! Blijkbaar mocht dat niet.Waar ging het nu eigenlijk om ? Onze schoolwebsite werd afgekraakt, omdat deze met frontpage was gemaakt. Mijn/onze reactie daarop was, dat de gemiddelde (eventueel) NIEUWE ouder waarschijnlijk niet weet dat dat zo is. Tevens was onze website nog met “frames”. En was de ouder nog niet afgehaakt vanwege frontpage, dan toch nu wel.Toen wij tegenwierpen dat uit onderzoek toch echt wel bleek, dat de nabijheid van een school en de denominatie toch echt de eerste criteria waren, waren we dus cynisch. Dan moesten we dat maar eens aan een collegaschool ICT-er vragen. Daar waren de nieuwe aanmeldingen binnengestroomd, alleen door de website !Nog steeds niet gerustgesteld vroegen we naar voorbeelden van “goede” websites. Die werden opgezocht. Vreemd echter was, dat alle websites “uitgelegd” moesten worden. Niet alleen de vormgeving, maar ook de manier hoe verder geklikt moest worden. Bovendien was “de mevrouw” het ook lang niet altijd (vrijwel nooit) eens met de vormgeving. Of het logo was niet duidelijk of er was wel iets anders mis(dit moet het heelal voorstellen; deze kleuren zijn niet meer van deze tijd; de potloodjes gebruikt om binnen de site te linken kunnen eigenlijk ook niet meer).Mijn collega heeft ‘s nachts slecht geslapen. “We hadden eigenlijk meteen het gesprek moeten be-eindigen” spartelde hij 5 dagen later nog. Gelukkig heb ik daar geen last van. Wxe9l van het feit dat “de mevrouw” eerst nog heeft gebeld met het bestuur, die vervolgens de directeur “op het matje heeft geroepen” en die vervolgens -rustig- bij ons verhaal kwam halen.Zo, dat is lekker. Of jullie veel aan dit verhaal hebben gehad, weet ik niet, maar ik ben het (voorlopig) weer even lekker kwijt !

Met veel afgrijzen volg ik de berichten over Birma. Aangezien ik daar 2 jaar geleden ben geweest, voel ik me zeer betrokken bij de, vreselijk aardige, mensen daar. Toen al was de afweging moeilijk om te gaan ja of nee. Immers, steun je daar eigenlijk het regime niet mee ? Ten dele wel, want bij de grote pagodes e.d. moest je een hoge entreeprijs betalen. Aan de andere kant hebben we ook zoveel mogelijk geprobeerd particulieren in te schakelen. Bovendien heb ik mijn omgeving over Birma kunnen vertellen.

Tijdens een trekking hebben we veel gezien en gehoord en ook veel geleerd. Het afscheid bij een van de families zie ik nog bijna dagelijks voor mijn geest. 5 Dollar had ik de vader gegeven opdat z’n dochter kon studeren. Tranen van blijdschap rolden over z’n wangen en een welgemeend "tot de volgende keer" werd uitgesproken toen we vertrokken. Zwaaiend en wetend dat "de volgende keer" niet erg waarschijnlijk was, hield ik een brok in mijn keel over, die eigenlijk er nog steeds zit.

En nu ? Waar zijn al die mensen, wat gebeurt er ?

Vandaag hoorde ik over de boycot tegen Total benzine en hoewel er veel "deskundigen" zijn, die in twijfel trekken of het iets zal helpen, wil ik toch de (trouwe) lezertjes vragen voor zover mogelijk aan deze boycot mee te werken.

Ik doe het in ieder geval wel !